هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غنایی، توصیفی زیبا و پراحساس از عشق و جدایی است. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند باغ، بنفشه، سرو و گل، زیبایی معشوق و درد فراق را بیان میکند. در پایان، شاعر از غم عشق مینالد و به شراب پناه میبرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب در شعر، مناسبتر است برای سنین بالاتر.
شماره ۱۳۲ - ای دُرج ثمین تو گهربار
ای دُرج ثمین تو گهربار
لعل شکرین تو شکر بار ۱
باغی ست رخت ز بس لطافت
آورده بنفشه های پر بار ۲
از دل ننشست جوش عشقت
وین دیگ هنوز هست بر بار ۳
سروی ست قدت که هست بر وی
نسرین و گل و بنفشه بر بار ۴
باری ست گران جدایی دوست
این بار زیاده تر ز هر بار ۵
بر من ستم زمانه بس نیست
کاندوه تو می خورم به سربار ۶
ساقی بده آن شراب گلرنگ
من توبه شکسته ام دگر بار ۷
چون چشم جلال در غم عشق
من ابر ندیده ام گهربار ۸
لعل شکرین تو شکر بار ۱
باغی ست رخت ز بس لطافت
آورده بنفشه های پر بار ۲
از دل ننشست جوش عشقت
وین دیگ هنوز هست بر بار ۳
سروی ست قدت که هست بر وی
نسرین و گل و بنفشه بر بار ۴
باری ست گران جدایی دوست
این بار زیاده تر ز هر بار ۵
بر من ستم زمانه بس نیست
کاندوه تو می خورم به سربار ۶
ساقی بده آن شراب گلرنگ
من توبه شکسته ام دگر بار ۷
چون چشم جلال در غم عشق
من ابر ندیده ام گهربار ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۲۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۱ - ای از فروغ روی تو خورشید رو سپید
گوهر بعدی:شماره ۱۳۳ - هر شبی بر خاک کویت جای سازم تا سحر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.