هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غنایی، توصیفی زیبا و پراحساس از عشق و جدایی است. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند باغ، بنفشه، سرو و گل، زیبایی معشوق و درد فراق را بیان می‌کند. در پایان، شاعر از غم عشق می‌نالد و به شراب پناه می‌برد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب در شعر، مناسب‌تر است برای سنین بالاتر.

شماره ۱۳۲ - ای دُرج ثمین تو گهربار

ای دُرج ثمین تو گهربار
لعل شکرین تو شکر بار ۱

باغی ست رخت ز بس لطافت
آورده بنفشه های پر بار ۲

از دل ننشست جوش عشقت
وین دیگ هنوز هست بر بار ۳

سروی ست قدت که هست بر وی
نسرین و گل و بنفشه بر بار ۴

باری ست گران جدایی دوست
این بار زیاده تر ز هر بار ۵

بر من ستم زمانه بس نیست
کاندوه تو می خورم به سربار ۶

ساقی بده آن شراب گلرنگ
من توبه شکسته ام دگر بار ۷

چون چشم جلال در غم عشق
من ابر ندیده ام گهربار ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۱ - ای از فروغ روی تو خورشید رو سپید
گوهر بعدی:شماره ۱۳۳ - هر شبی بر خاک کویت جای سازم تا سحر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.