شماره ۱۳۶ - زلف و رخ تو شب است و هم نور

زلف و رخ تو شب است و هم نور
زان حسن و جمال چشم بد دور ۱

با پرتو عارض تو خورشید
چون شمع در آفتاب بی نور ۲

زلف تو به شبروی نبشته
بر صفحه روزگار منشور ۳

رخسار تو در جهان فروزی
ماننده آفتاب مشهور ۴

از روی تو صبح و شام خیزد
وی زلف تو صبح و شام دیجور ۵

انگیخته شام را ز خورشید
آمیخته مشک را به کافور ۶

سر خاک تو شد مده به بادش
دل ملک تو شد بدار معمور ۷

هر صبح که چهره ات نبینم
روزم گذرد چو شام رنجور ۸

ما و چمن و شراب و شاهد
اینست بهشت و کوثر و حور ۹

خاطر نرود به گلبُنانش
آن را که جمال تست منظور ۱۰

پنهان جلال گشت پیدا
عشقش بنمانده است مستور ۱۱