هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و شیفتگی خود به معشوق میگوید. او توصیف میکند که چگونه معشوق با زیباییاش او را مدهوش کرده و هر کس که او را ببیند، دنیا را فراموش میکند. شاعر از معشوق میخواهد که غم زمانه را نخورد و به خوشی بپردازد. همچنین، او از نصیحتهای دیگران بیاعتنایی میکند و تنها به معشوق خود توجه دارد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده در شعر، نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۵۵ - دُزدانه در آمد از درم دوش
دُزدانه در آمد از درم دوش
افکنده کمند زلف بر دوش ۱
بر خاستم و فتادم از پای
چون او بنشست رفتم از هوش ۲
گشتم به نظاره جمالش
حیران و خراب و مست و مدهوش ۳
ای نرگس نیم مست جادوت
آهو بره ای به خواب خرگوش ۴
با این رخ و خال و قد و خد
با این پر و بال و با تن و توش ۵
هرکس که ببیندت به یک ره
ملک دو جهان کند فراموش ۶
با روی تو نوش می شود نیش
وز دست تو نیش می شود نوش ۷
ای دوست مخور غم زمانه
بنشین به مراد و باده می نوش ۸
عاشق به سؤال و دوست فارغ
بلبل به فغان و غنچه خاموش ۹
ای خواجه نصیحتم مفرمای
من پند کسان نمی کنم گوش ۱۰
در گوش جلال حلقه ای کن
کاو بنده تست حلقه در گوش ۱۱
افکنده کمند زلف بر دوش ۱
بر خاستم و فتادم از پای
چون او بنشست رفتم از هوش ۲
گشتم به نظاره جمالش
حیران و خراب و مست و مدهوش ۳
ای نرگس نیم مست جادوت
آهو بره ای به خواب خرگوش ۴
با این رخ و خال و قد و خد
با این پر و بال و با تن و توش ۵
هرکس که ببیندت به یک ره
ملک دو جهان کند فراموش ۶
با روی تو نوش می شود نیش
وز دست تو نیش می شود نوش ۷
ای دوست مخور غم زمانه
بنشین به مراد و باده می نوش ۸
عاشق به سؤال و دوست فارغ
بلبل به فغان و غنچه خاموش ۹
ای خواجه نصیحتم مفرمای
من پند کسان نمی کنم گوش ۱۰
در گوش جلال حلقه ای کن
کاو بنده تست حلقه در گوش ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
۲۶۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۴ - ای گلستان روی تو چون نوبهار خوش
گوهر بعدی:شماره ۱۵۶ - گل خودروی و شمشاد قصب پوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.