شماره ۱۵۷ - آن دم که می گذشتی ای سرو سبزپوش

آن دم که می گذشتی ای سرو سبزپوش
از غمزه ناوک افکن و از چهره گل فروش ۱

چشمم چو بر شمایل و قدّ تو اوفتاد
دودم به سر برآمد و از من برفت هوش ۲

آنم که دلبران ز غمم جوش می زنند
مغزم درآمدست ز سودای تو به جوش ۳

بی تو مرا مباد مَی و زندگی حلال
بی من ترا مباد یکی شربت آب نوش ۴

در پرده ای و پرده عشّاق می دری
بردار پرده از رخ و بر عاشقان مپوش ۵

دوشت به خواب دیدم که دوشم به دوش تست
امروز جان همی دهم از آرزوی دوش ۶

روزی بیا به گردن مقصود حلقه کن
دست جلال را که ترا هست حلقه گوش ۷