هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به زیباییهای معشوق و تأثیر آن بر عاشق میپردازد. شاعر از زلف معشوق، تأثیر آن بر ماه و خورشید، و سرنوشت کسانی که از حد خود فراتر میروند سخن میگوید. همچنین، از آشفتگی و شیدایی عاشق و تأثیر تمنای معشوق بر او یاد میکند. در نهایت، شعر به عظمت معشوق و تأثیر او بر جهان اشاره دارد.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۱۶۰ - زلف تو بر ماه نهد پای خویش
زلف تو بر ماه نهد پای خویش
پهلوی خورشید کند جای خویش ۱
عاقبتش سر ببرند آن که او
بیش ز اندازه نهد پای خویش ۲
سلسله بر پای صبا می نهد
از شکن سلسله آسای خویش ۳
هرکسی آشفته دیگر کسی ست
وز همه آشفته و شیدای خویش ۴
حاصلش آشفتگی و تیرگی ست
هر که بود معتقد رای خویش ۵
دیر که سودای خطت پُخت زود
سر بنهد در سر سودای خویش ۶
کار جهان بین که کند هندویی
هم سر بالای تو بالای خویش ۷
پاس رخت دارد در صبح و شام
دزد بود خازن کالای خویش ۸
کرد تمنّای رُخت چون جلال
هست پریشان ز تمنّای خویش ۹
پهلوی خورشید کند جای خویش ۱
عاقبتش سر ببرند آن که او
بیش ز اندازه نهد پای خویش ۲
سلسله بر پای صبا می نهد
از شکن سلسله آسای خویش ۳
هرکسی آشفته دیگر کسی ست
وز همه آشفته و شیدای خویش ۴
حاصلش آشفتگی و تیرگی ست
هر که بود معتقد رای خویش ۵
دیر که سودای خطت پُخت زود
سر بنهد در سر سودای خویش ۶
کار جهان بین که کند هندویی
هم سر بالای تو بالای خویش ۷
پاس رخت دارد در صبح و شام
دزد بود خازن کالای خویش ۸
کرد تمنّای رُخت چون جلال
هست پریشان ز تمنّای خویش ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۲۴۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۹ - تا کی از دست جفایت تیره بینم روز خویش
گوهر بعدی:شماره ۱۶۱ - آتش دل چند سوزد رشته جانم چو شمع؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.