شماره ۱۶۹ - ز بس که در نظر آمد مرا خیال خیال

ز بس که در نظر آمد مرا خیال خیال
وصال دوست گمان می برد وصال خیال ۱

من ضعیف میانت چو در خیال آرم
بود عیان که خیالی ست در خیال خیال ۲

در آرزوی دهانت دلم چنان تنگ است
که جای فکر در او نیست یا مجال خیال ۳

چو روی مالِ خیالت به خون چشم تر است
به خون دیده بشویم روی مال خیال ۴

خیال گفت بپیچ از تن چو مویت
من آن نِیَم که بپیچم سر از مثال خیال ۵

رخ تو هست به چشمم خیال صورت جان
دهان نقطه موهوم گفت خال خیال ۶

قدم ز شوق دو ابروت هر که دید چه گفت
زهی خیال هلال و خهی هلال خیال ۷

خیال بین که مرا هست بر نهالی درد
که بر دهد قد سرو توام نهال خیال ۸

ز حُسن تست خیال مرا هزاران وجه
که از خیال جمالت بود جمال خیال ۹

چه حال شد که خیالت نمی دهد تشریف
شدم خیالی و بنگر که چیست حال خیال ۱۰

به پرده رفت ز شرم آن خیال یار که گفت
ببین خیال جلال و نگر جلال خیال ۱۱

همه جلال خیال است در خیال جلال
اگر خیال کمال است در کمال خیال ۱۲