هوش مصنوعی: این متن شعری است که به توصیف زیبایی‌های طبیعت، به ویژه گل‌ها و جویبار می‌پردازد. در آن از عناصری مانند گل، بلبل، باد، و شراب استفاده شده تا تصویری شاعرانه و پراحساس خلق شود. همچنین، مفاهیمی مانند عشق، زیبایی، و تغییر فصل‌ها نیز در آن دیده می‌شود.
رده سنی: 12+ متن دارای مضامین شاعرانه و نمادین است که ممکن است برای کودکان کم‌سال قابل درک نباشد، اما برای نوجوانان و بزرگسالان جذاب و قابل فهم خواهد بود.

شماره ۱۷۰ - دامن کشان رسید سوی جویبار گل

دامن کشان رسید سوی جویبار گل
ای ترک گلعذار به دامن بیار گل ۱

راز نهفته دل بلبل شد آشکار
برطرف جویبار چو شد آشکار گل ۲

دادند بارعام که از بزمگاه خاص
آمد به فال سعد در ایوان یار گل ۳

در بار داشت اطلس سبز و حریر سرخ
شد مشتری هزار چو بگشاد بار گل ۴

هر دم به مجلسی رود از بس تلوّنش
یک هفته هیچ جای نگیرد قرار گل ۵

بر دست ساقیانِ سمن رخ شراب لعل
گویی شکفته است ز سرو و چنار گل ۶

چندان کشید و باز کشیدش که چاک زد
از دست باد پیرهن زرنگار گل ۷

زین سان که زرد و سرخ برآمد به جویبار
از شرم باده گشت مگر شرمسار گل ۸

دانی که گل جلال! چرا شد چنین عزیز؟
از بهر آنکه عار ندارد ز خار گل ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۹ - ز بس که در نظر آمد مرا خیال خیال
گوهر بعدی:شماره ۱۷۱ - دور نشاط آمد و دوران گل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.