شماره ۱۹۰ - بخت برگشت ز من تا تو برفتی ز برم

بخت برگشت ز من تا تو برفتی ز برم
کی بود باز که چون بخت درآیی ز درم؟ ۱

پیش از این یک نفسم بی تو نمی رفت به سر
بعد ازین تا ز فراق تو چه آید به سرم ۲

گفتم احوال دل خویش نگویم با کس
لیکن از بی خبری رفت به عالم خبرم ۳

جان سپر ساخته ام ناوک مژگان ترا
تا همه خلق بدانند که من جان سپرم ۴

بی گل روی تو چون غنچه دلم تنگ آمد
بیم آنست که بر خویش گریبان بدرم ۵

سرو گفتم که به بالای تو ماند امروز
زهره ام نیست کزین شرم به بالا نگرم ۶

دل خود می طلبم باز و یقین می دانم
که من از دست تو گر دل ببرم، جان نبرم ۷

ترک دنیا کنم ار سوی خودم راه دهی
کو سر کوی تو تا من ز جهان در گذرم ۸

تا خیال رخ خوب تو مرا در نظر است
می نیاید به حقیقت دو جهان در نظرم ۹

سخت هجر تو اثر کرد و از آن می ترسم
که در اندوه فراق تو نماند اثرم ۱۰

به صبوری نتوان کرد مداوای جلال
بِهی ام نیست که هر روز که آید بترم ۱۱