شماره ۲۰۳ - روزی کزین سراچه سفلی گذر کنم

روزی کزین سراچه سفلی گذر کنم
وانگه به سوی عالم علوی سفر کنم ۱

کرّوبیان عرش و مقیمان قدس را
از درد خویش و حسن تو یک یک خبر کنم ۲

از گریه فرش را همه در موج خون کشم
وز ناله عرش را همه زیر و زبر کنم ۳

نار جحیم را بازنشانم به آب چشم
یک بار چون برآتش دوزخ گذر کنم ۴

وآنگه چنان ز درد تو آهی برآورم
کاهْ لِ بهشت را همه خونین جگر کنم ۵

بر من نعیم جنّت اعلی کنند عرض
کوته نظر نِیَم که بر آنها نظر کنم ۶

از نو درون خاطر خود جا کنم ترا
و آنها که غیر تُست ز خاطر بِدَر کنم ۷

در روز رستخیز که سر بر کنم ز خاک
نامَردم ار ز هول قیامت حذر کنم ۸

در عرصه گاه حشر درآیم خراب و مست
شوریده وار رایت عشق تو بر کنم ۹

هر لحظه ساز عشق به سوزی دگر زنم
هر دم سماع شوق به حالی دگر کنم ۱۰

آن دم جمال اگر بنمایی جلال را
یابم کمال وصل و سخن مختصر کنم ۱۱