شماره ۲۱۴ - پدید نیست دگر ره دل بلا جویم

پدید نیست دگر ره دل بلا جویم
ندانم این دل گم گشته را کجا جویم ۱

تو گلستانی و من بلبل ثناخوانم
تو آفتابی و من ذرّه هوا جویم ۲

مرا که لاف گدایی همی زنم چه عجب
اگر نواله ای از خوان پادشا جویم ۳

بیا و گر سر شوریده بایدت سهل است
مراست وام به گردن ترا رضا جویم ۴

مرا ز یار جفاکار نیست چشم وفا
خطاست گر ز جفاپیشگان وفا جویم ۵

به سعی کام کسی چون نمی شود حاصل
پس آن بِهْ است که کام خود از خدا جویم ۶

خیال زلف سیاه تو می پزد دل من
بلا همی طلبد خاطر بلاجویم ۷

طبیب درد مرا چون بدید عاجز گشت
کجاست لعل لبت تا از او دوا جویم ۸

جلال هر چه بگوید تمام گفته اوست
نه دزد گفته مردم بسان خواجویم ۹