هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر حالتی از غم و اندوه است که شاعر و همراهانش در آن غوطهور هستند. در حالی که دیگران به دنبال شادی هستند، آنها با غم خود و دیگران همراه شدهاند. شاعر از تنهایی و رنج سخن میگوید و اشاره میکند که حتی خورشید نیز گرد و غبار غم را از چشمانش پاک کرده است. این متن احساساتی عمیق و فلسفی دربارهی غم و رنج انسانها را بیان میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق و فلسفی موجود در شعر، مانند غم، تنهایی و مرگ، برای درک و هضم نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
شماره ۲۴۴ - ماییم و دلی به غم نشسته
ماییم و دلی به غم نشسته
روزان و شبان دُژم نشسته ۱
هر کس پی شادیی گرفتند
ما با غم او به هم نشسته ۲
خلقی ز غم دهان تنگش
در رهگذر عدم نشسته ۳
راحت طلبند مردم از دوست
ما منتظر الم نشسته ۴
ماییم ز شادی دو عالم
برخاسته و به غم نشسته ۵
آن طرّه نگر چو شاخ سنبل
در باغچه ارم نشسته ۶
خورشید به دیده پاک کرده
گردی که بر آن قدم نشسته ۷
در شرح غمش جلال باشد
همواره پس قلم نشسته ۸
روزان و شبان دُژم نشسته ۱
هر کس پی شادیی گرفتند
ما با غم او به هم نشسته ۲
خلقی ز غم دهان تنگش
در رهگذر عدم نشسته ۳
راحت طلبند مردم از دوست
ما منتظر الم نشسته ۴
ماییم ز شادی دو عالم
برخاسته و به غم نشسته ۵
آن طرّه نگر چو شاخ سنبل
در باغچه ارم نشسته ۶
خورشید به دیده پاک کرده
گردی که بر آن قدم نشسته ۷
در شرح غمش جلال باشد
همواره پس قلم نشسته ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۳ - ای بی سببی ز بنده برگشته
گوهر بعدی:شماره ۲۴۵ - قدحی نوش کن و جرعه به مخموران ده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
