هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق سخن می‌گوید و با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند طرّه سرافکنده، چشم و غمزه خونریز، قامت بلند مانند سرو، و اشک چون می در ساغر، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. همچنین، شاعر از عشق و درد فراق سخن می‌گوید و از دل به عنوان مجمر و عشق به عنوان خادم یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۲۴۶ - ای از آن طرّه سرافکنده

ای از آن طرّه سرافکنده
خانه عالمی برافکنده ۱

وی بدان چشم و غمزه خونریز
عالمی را ز پا در افکنده ۲

آه از آن قامت بلند که هست
سرو در پهلویش سرافکنده ۳

ای ز شعر سیاه مشکین بوی
بر رخ ماه معجر افکنده ۴

بر قمر شام پر ز چین بسته
بر سمن دام عنبر افکنده ۵

چشم من ساغر است و ساقی شوق
اشک چون می به ساغر افکنده ۶

دل من مجمر است و خادم عشق
عود غم را به مجمر افکنده ۷

حدّ حسنت ز وهم بیرون است
مرغ دل در طلب پر افکنده ۸

بحر گشته ست نام چشم جلال
در جهان بس که گوهر افکنده ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۴۵ - قدحی نوش کن و جرعه به مخموران ده
گوهر بعدی:شماره ۲۴۷ - ای جمال رخ تو تا بوده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.