شماره ۲۴۷ - ای جمال رخ تو تا بوده

ای جمال رخ تو تا بوده
عاشقان در غمش نیاسوده ۱

دلها را به مهر ببریده
جانها را ز عشق فرسوده ۲

بر سر کویت آنگه افتاده ست
جان عشّاق توده بر توده ۳

عاشقانت هر آنچه جز غم تست
دست همّت بدان نیالوده ۴

حُسن تو جلوه داد یک نوبت
عالمی را ز هوش بربوده ۵

تا تو در پرده رفته هیچ کسی
پرده از روی کار نگشوده ۶

از جمالت به کس نداده نشان
عقل هر چند راه پیموده ۷

عشق تو در ضمیر دلها هست
آفتابی به گِل بیندوده ۸

هست در دولت غم عشقت
آه ما سر بر آسمان سوده ۹

دردسر می دهند مستان را
هوشیاران به پند بیهوده ۱۰

چشمه ای پر دُر است چشم جلال
آتش عشق آبش افزوده ۱۱