شماره ۲۴۸ - معشوقه به چنگ آر و می و چنگ و چغانه

معشوقه به چنگ آر و می و چنگ و چغانه
کاحوال جهان جمله فسون است و فسانه ۱

ساقی به می از لوح دلم عقل فروشوی
تا چند غم عالم و افسوس زمانه ۲

کوته نظران چهره مقصود نبینند
تیر از نظر راست شود سوی نشانه ۳

آن سوز که در سینه من دوش نهان بود
امروز به خورشید رسانید زبانه ۴

گر اهل دلی عیب مکن بی خبران را
بر عاشق دلداده نگیرند بهانه ۵

پُر شو ز مَی ای دلشده تا دوش به دوشت
آرند چو چنگ از در میخانه به خانه ۶

آمد به لب خشک ز غم کشتی جانم
وین بحر طلب را نه پدید است کرانه ۷

خرّم دل آن کاو چو جلال از همه عالم
بگرفت کناری و برون شد ز میانه ۸