شماره ۲۵۵ - ای ز چشمان تو در دیده بختم خوابی

ای ز چشمان تو در دیده بختم خوابی
وز سر زلف تو در رشته جانم تابی ۱

خنک آن باد که از خاک درت برخیزد
برزند چون بوزد آتش جان را آبی ۲

ای ز نوش لب تو چشمه حیوان جامی
وی ز گلزار رخت روضه رضوان نامی ۳

کی دلی جان ببرد از سر زلف تو چو هست
هر سر موی تو در حلق دلی قلاّبی ۴

دل عشّاق و سر زلف و بناگوش تو هست
کاروانی و شب تیره و خوش مهتابی ۵

پرتو عارض تو از خم ابرویت هست
همچو قندیل فروزان ز خم محرابی ۶

بی تکلّف شب تاریک جهان روز شود
نیم شب گر ز جمال تو در افتد تابی ۷

نیست اسباب وصال تو مهیّا و خوشا
دولتی را که مهیّاست همه اسبابی ۸

ای جلال! اشک ببار از غم اگر دل ریشی
خنک آن ریش که از وی بچکد خونابی ۹