شماره ۲۵۶ - ما کرده ایم نامه هستی خویش طی

ما کرده ایم نامه هستی خویش طی
وآنگه نهاده بر سر بازار عشق پی ۱

تو آفتاب حسنی و عشّاق ذرّه وار
سرگشته در جهان به هوای تو تا به کی ؟ ۲

برقع ز ماه چهره برانداز یک نفس
تا آفتاب غوطه خورد زیر موج خَوی ۳

آن کآو خراب جرعه دُردی درد تست
دیگر چه حاجت است چنان مست را به مَی ۴

هر دم به سوز و ناله دگرگون کند اگر
رمزی ز راز عشق بگویم به گوش نَی ۵

کو دل درین میانه که سلطان عشق تو
یک لحظه بانگ بر من بیدل زند که هَی ۶

در طبع خود جلال خیال تو نقش کرد
تا جز خیال تو نبود در خیال وی ۷