شماره ۲۶۹ - ای چشم و دهان تو به هم خواب و خیالی

ای چشم و دهان تو به هم خواب و خیالی
روی تو و ابروی تو بدری و هلالی ۱

آن زلف تو بر روی تو دیوی ست پریزاد
یا نی که به هم بر شده نوری و ظلالی ۲

تا سوختگان ناله برآرند چو بلبل
یک ره بنما همچو گل از پرده جمالی ۳

دی باد صبا حال سر زلف تو می گفت
بیچاره دل افتاد از آن حال به حالی ۴

ای باد! بگو حال من خسته بر دوست
گر زان که ترا هست درین پرده مجالی ۵

کان عاشق دلسوخته در هجر تو بگداخت
در وی بنمانده ست اثر جز که خیالی ۶

تا خود چه بلا خواست ز بالای تو گویی
بر عالمیان رای خداوند تعالی ۷

ای مه! بنما چهره که روزم به شب آمد
کآن روز که بی تو گذرد هست چو سالی ۸

شد نیست به یکبار جلال از خود اگر بود
بر خاطرت از هستی او گرد ملالی ۹

عمرش به زوال آید و هرگز نپذیرد
در خاطر او آتش عشق تو زوالی ۱۰