شماره ۲۷۰ - خیز که شب رفت و صبح کرد تجلّی

خیز که شب رفت و صبح کرد تجلّی
بزم برآرای همچو جنّت اعلی ۱

روضه مینو ست یا مدینه شیراز
نکهت خلد است یا هوای مصلّی ۲

باغ سبق برده از حظیره فردوس
سرو خرامان شکست رونق طوبی ۳

از خم کاکل فروغ طلعت ساقی
چون شب دیجور عکس نور تجلّی ۴

ساعد و لعلش به قتل عاشق و احباب
هم ید بیضا نموده هم دم عیسی ۵

قبله ما نیست جز درت که نباشد
قبله مجنون جز آستانه لیلی ۶

کعبه رندان بود حریم خرابات
توبه مستان بود ز توبه و تقوی ۷

خدمت دردی کشان بی دل و دین کن
تا بدهندت مراد دنیی و عقبی ۸

زهره مجلس به بارگاه شهنشاه
نغمه شعر جلال برده به شعری ۹

مالک دین و جمال م لّت ابواسحق
آنکه به فرمان اوست عرصه دنیی ۱۰

خسرو اعظم خدایگان سلاطین
جان جهان پادشاه صورت و معنی ۱۱