خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد و رنج خود می‌گوید و از یار می‌خواهد که اگر حال او را بداند، بر او بگرید. او اشاره می‌کند که پس از مرگش، یارش به یاد او خواهد گریست و از یار می‌خواهد که امروز به فکر او باشد تا فردا پشیمان نشود. شعر با تصاویر غمگینانه‌ای مانند پروانه، شمع، و چشمان خونبار همراه است.

رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عاشقانه و غمگینانه، همراه با اشاره به مرگ و اندوه، برای درک و ارتباط بهتر نیاز به بلوغ عاطفی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.

گر گریه من بشنوی ای یار بگریی
ور زاری من گوش کنی زار بگریی

گر حال من سوخته زار بدانی
بر درد من سوخته زار بگریی

روزی که چو پروانه به داغ تو بمیرم
چون شمع فراوان به شب تار بگریی

بسیار میازار مرا ورنه پس از من
یک روز به یاد آری و بسیار بگریی

فردا چه کنی، تو قدمی رنجه کن امروز
باشد که دمی بر سر بیمار بگریی

بر کشته خود گرچه ترا گریه نیاید
چون خلق بگریند به ناچار بگریی

از دیده خونبار جلال ار شوی آگاه
بسیار برین دیده خونبار بگریی

«جلال عضد»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir