شماره ۲ - ای ذات پاکت از همه ماسوا، سوا

ای ذات پاکت از همه ماسوا، سوا
وز درگه تو یافته هر بینوا، نوا ۱

انعام توست بر همه خاص و عام، عام
تشریف توست بر قد هر نارسا، رسا ۲

گم‌گشتگان وادی جهل مرکبیم
راهی ز روی مرحمت ای رهنما، نما ۳

ما را چو حاصلی نبود غیر معصیت
ای وای اگر دهی تو روز جزا، جزا ۴

در دم چهار موجه دریای خون شود
در کشتی‌ای که نیست در آن ناخدا، خدا ۵

پنهان ز خلق تکیه زدن بر سر سریر
بهتر ز طاعت به سر بوریا، ریا ۶

قصاب خسته‌ دل به جناب تو کرده رو
او را ببخش زین در دارالشفا، شفا ۷