هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از حال خراب خود و یارانش می‌گوید و از ساقی می‌خواهد با آوردن باده، حال آنها را بهبود بخشد. او از بی‌وفایی یار و فراموش شدنش شکایت دارد و خود و یارانش را اسیر محنت و اندوه می‌داند. همچنین، اشاره می‌کند که تلاش‌هایشان بی‌نتیجه مانده و فریادشان به جایی نمی‌رسد.
رده سنی: 16+ متن شامل مضامین عاشقانه و حزن‌انگیز است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا سنگین باشد. همچنین، اشاره به مصرف باده (شراب) دارد که موضوعی بزرگسالانه محسوب می‌شود.

شماره ۳ - ساقی بیا که باز خراب است حال ما

ساقی بیا که باز خراب است حال ما
پیش آر باده ای صنم بی‌زوال ما ۱

جامی بده که دست نشاطی بهم زنیم
شد خشک در قفس همه اعضا و بال ما ۲

ما در غم تو روز شب ای بی‌وفا و تو
در خاطرت نمی‌رسد اصلاً خیال ما ۳

ما خانه‌زاد محنت و اندوه و ماتمیم
فارغ نشین که دهر ندارد مثال ما ۴

از چشمه‌سار، قطره آبی نخورده‌ایم
از آب شیشه جلوه نماید نهال ما ۵

قصاب دم مزن که به جایی نمی‌رسد
فریاد نارسای تو و قیل و قال ما ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲ - ای ذات پاکت از همه ماسوا، سوا
گوهر بعدی:شماره ۴ - ای کز دو زلف سرکشت داریم در تن تاب‌ها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.