شماره ۱۸ - صیاد به من تنگ چنان کرده قفس را

صیاد به من تنگ چنان کرده قفس را
کز تنگی جا بسته به من راه نفس را ۱

این چشم پرآشوب نگاهی که تو داری
مستی است که بندد به قفا دست عسس را ۲

چون بر نکشم آه و فغان از دل صد چاک
از ناله چه سان منع توان کرد جرس را ۳

یا رب نشود کشته به شمشیر جفایت
هر کس که به دل راه دهد غیر تو کس را ۴

از دامنت ای شاخ گل گلشن خوبی
کوته نکند خار جفا دست هوس را ۵

از کوی تو عنقا نتوانست گذشتن
کی قوت پرواز بود بال مگس را ۶

شد عرصه جولانگه تو دیده قصاب
هرگه که برانگیختی از نار فرس را ۷