شماره ۲۴ - بازآ که دل از داغ تو آراسته تن را

بازآ که دل از داغ تو آراسته تن را
پر ساخته زین لاله سراپای چمن را ۱

ای روشنی دیده چو گشتی ز نظر دور
زنهار فراموش مکن حب وطن را ۲

جز نام تو حرف دگرم ورد زبان نیست
کرده است دلم وقف ثنای تو دهن را ۳

در محشر عشاق ضرور است نشانی
خوب است شهید تو کند چاک کفن را ۴

پامال تو یک‌بار نگردید غبارم
چندان که فکندم به سر راه تو تن را ۵

چون پسته که گیرد شکرش تنگ در آغوش
در قند نهان کرده دهان تو سخن را ۶

هرگز نکنی آرزوی میوهٔ طوبی
بردار اگر دیده‌ای آن سیب ذقن را ۷

در کام تو قصاب به حسرت نچکاند
تا خون نکند دایه بی مهر لبن را ۸