هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و اشتیاق خود به معشوق سخن میگوید. او خود را پروانهای میداند که دور شمع وجود معشوق میگردد و از گریههای مستانه خود مینالد. با وجود احساس بیگانگی در بزم معشوق، همچنان به او عشق میورزد و مانند سروی بلند به آسمان مینگرد. در نهایت، شاعر از تلاش برای رسیدن به جرعهای از می صحبت میکند که نمادی از وصال معشوق است.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده مانند 'گریه مستانه' و 'جرعه می' نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
شماره ۳۳ - روشن شده از حسن تو کاشانهام امشب
روشن شده از حسن تو کاشانهام امشب
خوش باش که بر گرد تو پروانهام امشب ۱
نخل قد دلجوی تو ای زینت فردوس
سیراب شد از گریهٔ مستانهام امشب ۲
دست طلب از دامن وصل تو ندارم
هرچند که در بزم تو بیگانهام امشب ۳
سروی شد و چون شعله قد افروخت به افلاک
هر دود که برخاست ز ویرانهام امشب ۴
از بهر یکی جرعه میباز چو قصاب
جاروبکشی گوشهٔ میخانهام امشب ۵
خوش باش که بر گرد تو پروانهام امشب ۱
نخل قد دلجوی تو ای زینت فردوس
سیراب شد از گریهٔ مستانهام امشب ۲
دست طلب از دامن وصل تو ندارم
هرچند که در بزم تو بیگانهام امشب ۳
سروی شد و چون شعله قد افروخت به افلاک
هر دود که برخاست ز ویرانهام امشب ۴
از بهر یکی جرعه میباز چو قصاب
جاروبکشی گوشهٔ میخانهام امشب ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲ - گر شود آن شوخ با من مهربان دارم عجب
گوهر بعدی:شماره ۳۴ - هر کجا عکس جمال یار میافتد در آب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.