هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، زیبایی معشوق و تأثیر عمیق آن بر دل شاعر را توصیف می‌کند. هر عنصر طبیعت مانند ستاره، ذره، گل و موج، به نوعی بازتابی از جمال معشوق است. شاعر از درد عشق و ناپایداری دنیا سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که حتی رنج‌ها نیز در پرتو عشق ارزشمند هستند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اشارات فلسفی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.

شماره ۵۹ - هر داغ دل ز پرتو حسنت ستاره‌ای است

هر داغ دل ز پرتو حسنت ستاره‌ای است
هر ذره‌ای ز مهر رخت ماه‌پاره‌ای است ۱

تا آب داده تیغ تو گلزار دهر را
هر گل در این چمن جگر پاره‌پاره‌ای است ۲

روشن چو از تو نیست چراغ دلم چرا
هر قطره‌ای که می‌چکد از وی شراره‌ای است ۳

آگاه از گذشتن این بحر نیستی
هر چین موج بر تو ز رفتن اشاره‌ای است ۴

باد مخالفش ز هواهای نفس تو است
این بحر را وگرنه ز هر سو کناره‌ای است ۵

بسیار شوخ‌چشمی و غافل که چون حباب
ویران بنای هستی ما از نظاره‌ای است ۶

این هم غنیمت است که از نقد داغ دوست
در دست مفلسان محبت شماره‌ای است ۷

پیدا است ز آتش حجر اینک که نور تو
پنهان ز غیر در دل هر سنگ‌پاره‌ای است ۸

قصاب دور دیده ز مژگان شوخ او
از هر طرف ز بهر دل ما قناره‌ای است ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۸ - روزی که کرد گردون غم‌های یار قسمت
گوهر بعدی:شماره ۶۰ - ای خوش آن عالم که در وی راه پای غم نداشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.