هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از دردها و رنجهای عاطفی سخن میگوید. شاعر از شکستهای دل، ناپایداری دنیا، و عشق ناکام مینالد و به خواننده توصیه میکند که از تعلقات دنیوی دل بکند. همچنین، اشارهای به غمزه یار و تأثیر آن بر شاعر دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاطفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی مضامین مانند ناامیدی و شکست عاطفی نیاز به درک بالاتری از زندگی و احساسات دارند.
شماره ۸۳ - خوشه خرمن ما را دل صد چاک بس است
خوشه خرمن ما را دل صد چاک بس است
آب این مزرعه را دیده نمناک بس است ۱
آسیایی نبود دیده ما را در کار
به شکست دل ما گردش افلاک بس است ۲
فارغ از گرمی بیصرفه این بزمگهایم
بهر دلسوزی ما شعله ادراک بس است ۳
بیثبات است، ز اسباب جهان دل برگیر
شد چون این آینه از زنگ هوس پاک بس است ۴
چو به وصلش رسی ای دل طمع خام مکن
شدی ای صید تو تا بسته فتراک بس است ۵
نیست قصاب پی قتل تو تیغی لازم
غمزه یار چو گردید غضبناک بس است ۶
آب این مزرعه را دیده نمناک بس است ۱
آسیایی نبود دیده ما را در کار
به شکست دل ما گردش افلاک بس است ۲
فارغ از گرمی بیصرفه این بزمگهایم
بهر دلسوزی ما شعله ادراک بس است ۳
بیثبات است، ز اسباب جهان دل برگیر
شد چون این آینه از زنگ هوس پاک بس است ۴
چو به وصلش رسی ای دل طمع خام مکن
شدی ای صید تو تا بسته فتراک بس است ۵
نیست قصاب پی قتل تو تیغی لازم
غمزه یار چو گردید غضبناک بس است ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۲ - تن چه باشد چاردیوار بنای عاریت
گوهر بعدی:شماره ۸۴ - روی بر آیینه ز آن رخسار میگویم حدیث
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.