هوش مصنوعی: این شعر از عشق و رنج‌های عاشقانه سخن می‌گوید. شاعر از اشک‌ها، دردها و آرزوهای شکسته خود می‌گوید و از ریشه‌های عصیان در درونش یاد می‌کند. تصاویری مانند گل کردن خارها، قطره‌های خون و غنچه‌های پیکان‌گونه، عمق رنج و حسرت او را نشان می‌دهد. در پایان، شاعر از ترسش از تأثیر این رنج‌ها بر آینده خود می‌گوید.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مضامین عمیق عاشقانه و روان‌شناختی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار است. همچنین، برخی تصاویر مانند قطره‌های خون و خارهای گل‌کرده ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.

شماره ۱۰۶ - هر دم از شوق تو چشم اشگبارم گل کند

هر دم از شوق تو چشم اشگبارم گل کند
خار مژگان در کنار جویبارم گل کند ۱

وقت آن شد کز هجوم ناقبولی‌های خویش
قطره‌های خون ز خجلت در کنارم گل کند ۲

نخل عصیان در ضمیرم ریشه محکم کرده است
وای بر روزی کزین گلبن بهارم گل کند ۳

بس که در پای دلم بشکسته خار آرزو
سبزه می‌ترسم به طرف جویبارم گل کند ۴

غنچه پیکان ز هر عضو تنم بنمود روی
وقت آن آمد که دیگر لاله‌زارم گل کند ۵

بعد مرگ از حسرت آن تیر مژگان دور نیست
خار خار آرزو گر بر مزارم گل کند ۶

ریختم قصاب خاری را که در راه کسان
سخت می‌ترسم که آخر در کنارم گل کند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۵ - عزیزا چون به من دل مهربان کردی خوشت باشد
گوهر بعدی:شماره ۱۰۷ - در حدیث لعلش آتش از زبانم می‌چکد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.