شماره ۱۱۵ - عجب مدار گرم دل ز دیدگان بچکد

عجب مدار گرم دل ز دیدگان بچکد
ز شوق تیغ تو خون گردد آن زمان بچکد ۱

چو وصف نازکی عارضت کنم دائم
به لب نیامده حرف از سر زبان بچکد ۲

حدیث لعل لبت گر کنم عجب نبود
که از حلاوت آن شهدم از بیان بچکد ۳

ز بس شکسته به دل ناوک تو، نزدیک است
به جای اشک ز چشمم سر سنان بچکد ۴

اگر نگاه تو را با حساب بفشارند
ز نوک هر مژه‌ات صد هزار جان بچکد ۵

به دیده‌ام چو نهی پای آن‌قدر بفشار
که اشگم از مژه با ریزه‌استخوان بچکد ۶

ز سوز آه تو قصاب وقت آن شده است
که خون ز ابر در این زیر آسمان بچکد ۷