هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، به بیان فراز و نشیبهای زندگی، از تولد تا مرگ، میپردازد. شاعر از آغاز حیات، نعمتها و مصائب زندگی، دوری و هجران، و در نهایت رسیدن به آرامش سخن میگوید. او از ناعادلانه بودن جهان و تقدیر شوم خود شکایت دارد، اما در عین حال به لطف و رحمت الهی نیز اشاره میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان کمسنوسال دشوار است. همچنین، برخی از مضامین مانند شکایت از روزگار و ناعادلانه بودن جهان ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامناسب باشد.
شماره ۱۲۳ - از ازل در رحم آنگه که حیاتم دادند
از ازل در رحم آنگه که حیاتم دادند
یکنفس چاشنی عمر ثباتم دادند ۱
بزم آفاق نمودند به من چون شطرنج
آن زمان جای در این عرصه ماتم دادند ۲
صبر و آرام و دل و هوش ز من بگرفتند
وانگه از خط بناگوش براتم دادند ۳
دوری و ظلمت هجران بنمودند اول
بعد از آن ره به سوی آب حیاتم دادند ۴
لقمهام را همه با خون جگر اندودند
ظاهراً توشه هستی به زکاتم دادند ۵
همچو قصاب ز حافظ طلبیدم یاری
تا که همدوشی آن شاخ نباتم دادند ۶
یکنفس چاشنی عمر ثباتم دادند ۱
بزم آفاق نمودند به من چون شطرنج
آن زمان جای در این عرصه ماتم دادند ۲
صبر و آرام و دل و هوش ز من بگرفتند
وانگه از خط بناگوش براتم دادند ۳
دوری و ظلمت هجران بنمودند اول
بعد از آن ره به سوی آب حیاتم دادند ۴
لقمهام را همه با خون جگر اندودند
ظاهراً توشه هستی به زکاتم دادند ۵
همچو قصاب ز حافظ طلبیدم یاری
تا که همدوشی آن شاخ نباتم دادند ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۸۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۲ - چون خونم از دو دیده گریان روان شود
گوهر بعدی:شماره ۱۲۴ - لبتشنه نیاز چو بیتاب میشود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
