شماره ۱۳۴ - عمر چون بی آرزوی لعل جانان بگذرد

عمر چون بی آرزوی لعل جانان بگذرد
رهروی باشد که بی آب از بیابان بگذرد ۱

آنکه خواهد طی نماید شاه‌راه عشق را
شرط آن باشد که اول گام از جان بگذرد ۲

عشق روگردان ز تیر بی‌حد معشوق نیست
شهد پرقیمت شود چون از نیستان بگذرد ۳

می‌تواند همچو اسکندر شود آیینه‌دار
خشک‌لب هرکس ز پیش آب حیوان بگذرد ۴

دیده جای توست زین منظر قدم بیرون منه
سرو را کی دل برآید کز خیابان بگذرد ۵

گر نه‌ای آگه ز دل‌ها بر کف آر آیینه را
غمزه را گو تا به خیل ناز از سان بگذرد ۶

بس که گشتم ناتوان دارد نگه در دیده‌ام
آن‌قدر ضعفی که نتواند ز مژگان بگذرد ۷

منع قصاب از تماشای جمال خود مکن
کی تواند بلبل از سیر گلستان بگذرد ۸