هوش مصنوعی:
این متن شعری است که با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای غنی، به توصیف لب و دندان معشوق میپردازد. شاعر از عناصری مانند شکر، مور، خال، و نگین قصاب برای خلق تصاویر ذهنی استفاده کرده است. متن سرشار از تخیل و زیباییشناسی است و احساسات عاشقانه را به نمایش میگذارد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق آن نیاز به آشنایی با ادبیات و شعر کلاسیک دارد.
شماره ۱۵۸ - چو باز کرد شکرخنده شد اسیر شکر
چو باز کرد شکرخنده شد اسیر شکر
عیانش از لب و دندان نموده شیر شکر ۱
چو دید آن لب و دندان نمود جان پرواز
غذای روح بود بیشتر پنیر شکر ۲
خط است سرزده گستاخ بر لبش یا مور
ز حرص پای فرود برده در خمیر شکر ۳
نشسته خال به کنج لبش بدان ماند
که شاه هند زند تکیه بر سریر شکر ۴
خطش چو خط سیه در بر نگین قصاب
برون نیامده پیداست در ضمیر شکر ۵
عیانش از لب و دندان نموده شیر شکر ۱
چو دید آن لب و دندان نمود جان پرواز
غذای روح بود بیشتر پنیر شکر ۲
خط است سرزده گستاخ بر لبش یا مور
ز حرص پای فرود برده در خمیر شکر ۳
نشسته خال به کنج لبش بدان ماند
که شاه هند زند تکیه بر سریر شکر ۴
خطش چو خط سیه در بر نگین قصاب
برون نیامده پیداست در ضمیر شکر ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۱۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۷ - صبح وصال را اثر آمد هزار شکر
گوهر بعدی:شماره ۱۵۹ - ای خرم آن زمان که بود یار در کنار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
