هوش مصنوعی: این شعر از رسوایی و ناامیدی سخن می‌گوید. شاعر احساس می‌کند که با گذشت زمان، وضعیت او بدتر و رسواتر می‌شود. او از وابستگی به دنیا و معشوقه‌های ناپایدار انتقاد می‌کند و به بی‌ثباتی زندگی و غرور ناشی از ثروت اشاره دارد. در نهایت، از ترس رسوایی در روز قیامت سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق فلسفی و انتقادی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و ترس از رسوایی ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.

شماره ۱۶۶ - شده‌ست از بس که روز از ماه و ماه از سال رسواتر

شده‌ست از بس که روز از ماه و ماه از سال رسواتر
مرا هر لحظه گردد صورت احوال رسواتر ۱

مکن دل پایبند شاهد دنیا که در محفل
کند معشوقه بدشکل را خلخال رسواتر ۲

ندانم صیدگاه کیست این صحرای پر وحشت
که از صید گرفتار است فارغ‌بال رسواتر ۳

قلندرمشربان را پرده‌پوشی کی بود لازم
در این ره کوچک ابدال است از ابدال رسواتر ۴

ز بی‌تابی ره سیلاب را کی‌ می‌توان بستن
کند نوکیسه را هر دم غرور مال رسواتر ۵

گذشت از حد تو را رسوایی ای قصاب می‌ترسم
که سازد روز حشرت نامه اعمال رسواتر ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۵ - آب شد دل دست و پا از من نمی‌آید دگر
گوهر بعدی:شماره ۱۶۷ - ای کعبه ارباب وفا کوی رفوگر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.