هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی به ستایش رفوگر (معشوق) میپردازد و با تصاویر زیبا و استعارههای غنی، عشق و دلبستگی شاعر را به او نشان میدهد. شاعر از وفاداری، زیبایی و تأثیر معشوق بر زندگی خود سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال پیچیده باشد. همچنین، درک برخی از استعارهها و اشارات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۶۷ - ای کعبه ارباب وفا کوی رفوگر
ای کعبه ارباب وفا کوی رفوگر
محراب دعا گوشه ابروی رفوگر ۱
چون قطره شبنم که نشیند به رخ گل
دیدم عرقآلوده گل روی رفوگر ۲
این رهزن صد قافله یا هاله ماه است
یا سرزده خط از رخ نیکوی رفوگر ۳
از بهر رفوکاریاش افتاده شب و روز
صد پاره دل بر سر زانوی رفوگر ۴
گر بند قبا جانب گلزار گشاید
گلزار معطر شود از بوی رفوگر ۵
بیرون ز کفم شد دل و دین آخر و گشتم
قصاب اسیر قد دلجوی رفوگر ۶
محراب دعا گوشه ابروی رفوگر ۱
چون قطره شبنم که نشیند به رخ گل
دیدم عرقآلوده گل روی رفوگر ۲
این رهزن صد قافله یا هاله ماه است
یا سرزده خط از رخ نیکوی رفوگر ۳
از بهر رفوکاریاش افتاده شب و روز
صد پاره دل بر سر زانوی رفوگر ۴
گر بند قبا جانب گلزار گشاید
گلزار معطر شود از بوی رفوگر ۵
بیرون ز کفم شد دل و دین آخر و گشتم
قصاب اسیر قد دلجوی رفوگر ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۶ - شدهست از بس که روز از ماه و ماه از سال رسواتر
گوهر بعدی:شماره ۱۶۸ - در قفس جا دارم و غافل ز صیادم هنوز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
