شماره ۱۹۰ - می‌کند بی‌گنه‌ام هر نفس آن یار قصاص

می‌کند بی‌گنه‌ام هر نفس آن یار قصاص
شکر لله که دلم دید ز دیدار قصاص ۱

خسته را نیست توانایی آزار کسی
می‌کند چشم توام تا شده بیمار قصاص ۲

خوار اگر جور و جفا نیست، عجب حیرانم
که چرا می‌کندم آن گل بی‌خار قصاص ۳

راست‌رو باش که از روز بد ایمن باشی
کج‌روی‌ها است که می‌بیند از آن مار قصاص ۴

دل پرکینه ز سوهان بدی‌‌ها است برنج
نیست دور ار کشد آیینه ز زنگار قصاص ۵

ایمن از سنگ حوادث بود افتاده به راه
می‌کشد، ماند هر آن میوه که در بار قصاص ۶

شکوه از گردش ایام چه داری قصاب
می‌کشد در همه جا طالب دیدار قصاص ۷