هوش مصنوعی: این شعر از مولانا با استفاده از نماد چراغ، به موضوعاتی مانند عشق، بخشش، روشنگری و هدایت دیگران می‌پردازد. شاعر تأکید می‌کند که مانند چراغ، نور عشق و دانایی را به دیگران ببخشیم و در تاریکی‌های زندگی راهنمای دیگران باشیم. همچنین از حرص و طمع دوری کنیم و به جای آن، به هدایت و کمک به نیازمندان بپردازیم.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی این شعر برای درک و ارتباط بهتر، به سطحی از بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد حاصل می‌شود.

شماره ۲۰۸ - بسوز بر تن خاکی ز داغ یار چراغ

بسوز بر تن خاکی ز داغ یار چراغ
به دست خویش ببر بر سر مزار چراغ ۱

مده ز کف دل روشن به پشت‌گرمی مهر
برای تیرگی شب نگاهدار چراغ ۲

به خلق و چرب‌زبانی سخن دریغ مکن
که ماند از تو به یک‌سو به یادگار چراغ ۳

دلیل تیره‌دلان شو که دستگیری غیر
چنان بود که گذاری به رهگذار چراغ ۴

فزون ز قسمت خود از جهان مخواه ز کس
مدار بیهده در پیش چشم تار چراغ ۵

ز تیرگی نتواند به پیش پا دیدن
اگر دهنت به دست گدا هزار چراغ ۶

حذر ز آه پریشان‌دلان نما قصاب
منه به رهگذر بار زینهار چراغ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰۷ - ز دیدن تو شود دیده را حیا مانع
گوهر بعدی:شماره ۲۰۹ - تنها نه دل لاله کباب است در این باغ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.