خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از مولانا، شاعر بزرگ فارسی، بیانگر احساسات عمیق و عرفانی است. شاعر خود را مانند دف (سازی موسیقی) توصیف می‌کند که در بزم روزگار بی‌قرار است و تحت تأثیر فراز و نشیب‌های زندگی قرار دارد. او از بی‌خانمانی، دردها و رنج‌های زندگی سخن می‌گوید، اما در عین حال، عشق و محبت را نیز ستایش می‌کند. شعر پر از استعاره‌های زیبا و عمیق است که نشان‌دهنده‌ی تسلیم و عشق بی‌قید و شرط به معشوق (خداوند) است.

رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و تسلیم در برابر تقدیر، نیاز به بلوغ فکری دارد.

روز و شب در بزم دوران بی‌قرارم همچو دف
بس‌که سیلی‌خوار دست روزگارم همچو دف

چون که می‌سازد به گرم و سرد طبعم روزگار
زآب و آتش می‌رسد گاهی مدارم همچو دف

کی از این بی‌خانمانی منت از دونان کشم
من که از پهلوی خود باشد حصارم همچو دف

زینتی جز پوست بر بالای من زیبنده نیست
با غم دیبای اطلس نیست کارم همچو دف

گشته‌ام پنهان به زیر خرقه عریان تنی
کی دگر از دهر چشم فتنه دارم همچو دف

در بساط نغمه‌سنجان حلقه‌ها دارم به گوش
پای تا سر در محبت داغ‌دارم همچو دف

تا زچشم بد به هنگام حجاب ایمن بود
پیش روی یار دائم بی‌قرارم همچو دف

تا صدای یار نگذارد ز مجلس پا برون
بهر حفظ ناله‌اش پرگاروارم همچو دف

می‌برندم گرچه قصاب این زمان بر روی دست
پیش جانان غیر افغان نیست کارم همچو دف

«قصاب کاشانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir