هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که به تأثیر عمیق عشق در زندگی سالکان و عاشقان می‌پردازد. شاعر از عشق به عنوان هدایتگر، کیمیاگر، و نیرویی ماورایی یاد می‌کند که حتی فراتر از خرد و منطق عمل می‌نماید. او با استفاده از نمادهایی مانند کعبه، لیله‌القدر، و جبرئیل، عشق را به عنوان یک تجربه مقدس و متعالی توصیف می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار خواهد بود. همچنین، برخی از استعاره‌ها و نمادها نیاز به دانش ادبی و عرفانی دارند که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شوند.

شماره ۲۱۷ - می‌روم تا کوی جانان آخر از تأثیر عشق

می‌روم تا کوی جانان آخر از تأثیر عشق
سالکان را نیست بهتر هادی‌ای از پیر عشق ۱

آسمان لاجوردی رنگ پرنقش و نگار
هست سرلوح سردیباچه تفسیر عشق ۲

خانه کعبه است مروارید قدرش را صدف
لیله‌القدر است مشک نافه نخجیر عشق ۳

در سر آن کیمیا می‌رو که مینای قمر
هست جزو کمترین اجزایی از اکسیر عشق ۴

جبرئیلش از شرف گهواره‌جنبانی کند
از دهانش آید آن طفلی که بوی شیر عشق ۵

چون فروماند از خرد، زد بر در دیوانگی
می‌توان استاد افلاطون شد از تدبیر عشق ۶

می‌زدم گاهی شبیخونی به زلف سرکشی
از کمان ابرویی قصاب خوردم تیر عشق ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۱۶ - گشت آن روزی که پیدا در سرم سودای عشق
گوهر بعدی:شماره ۲۱۸ - کم خور ای روشن‌ضمیر از سفره دو نان و نمک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.