هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر تجربه عاشقانهای است که با درد و رنج همراه شده است. شاعر از عشق و دوستی سخن میگوید که به بلا و داغ هجران منجر شده است. او از بیگانگی با مردم و سپس آشنا شدن با آنان میگوید و خود را همچون دانهای در آسیای زندگی توصیف میکند. در نهایت، شاعر به عیش و کامرانی اشاره میکند، اما این کامروایی نیز با درد و رنج همراه است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، اشاره به درد و رنج عشق و زندگی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۲۳۵ - در عشق عاقبت به بلا مبتلا شدیم
در عشق عاقبت به بلا مبتلا شدیم
تا پایبند آن سر زلف دوتا شدیم ۱
تا آمدیم بر سر سودای دوستی
دادیم نقد دل به تو و مبتلا شدیم ۲
بیگانگی ز مردم عالم ضرر نداشت
از خود برآمدیم و به خلق آشنا شدیم ۳
گیریم تا ز سفره افلاک توشهای
چون دانه خرد در دل این آسیا شدیم ۴
دادیم صبر و هوش و گرفتیم داغ هجر
تا همنشین به آن صنم بیوفا شدیم ۵
از ما کنند خلق تماشای عالمی
در عشق همچو آینه گیتینما شدیم ۶
بردیم ره به عیش و گرفتیم کام دل
قصاب چونکه ما و تو بیمدعا شدیم ۷
تا پایبند آن سر زلف دوتا شدیم ۱
تا آمدیم بر سر سودای دوستی
دادیم نقد دل به تو و مبتلا شدیم ۲
بیگانگی ز مردم عالم ضرر نداشت
از خود برآمدیم و به خلق آشنا شدیم ۳
گیریم تا ز سفره افلاک توشهای
چون دانه خرد در دل این آسیا شدیم ۴
دادیم صبر و هوش و گرفتیم داغ هجر
تا همنشین به آن صنم بیوفا شدیم ۵
از ما کنند خلق تماشای عالمی
در عشق همچو آینه گیتینما شدیم ۶
بردیم ره به عیش و گرفتیم کام دل
قصاب چونکه ما و تو بیمدعا شدیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۹۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۴ - میان خوبرویان تا نمودند انتخاب از هم
گوهر بعدی:شماره ۲۳۶ - چگونه پیش تو آیم فسانهای که ندارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
