هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر رنجها و سختیهای زندگی است که شاعر در مسیر عشق و آرزوهایش متحمل شده است. او از غم و بیمهری روزگار مینالد، اما در نهایت به تسلیم و آرامش میرسد. همچنین، اشارهای به شهادت و فداکاری دارد که نشاندهندهی عمق احساسات و باورهای شاعر است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، اشارههای غیرمستقیم به مفاهیمی مانند شهادت و رنج ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد.
شماره ۲۴۲ - مردیم ز غم تا به تو خودکام رسیدیم
مردیم ز غم تا به تو خودکام رسیدیم
از سایه تیغت به سرانجام رسیدیم ۱
خواندیم چو لوح سر خاک شهدا را
بر مطلب بیمهری ایام رسیدیم ۲
روزی که برون آمده از بیضه شوقت
پر نازده اول به سر دام رسیدیم ۳
در عشق تو گشتیم دمی گرم که چون صبح
از یک نفس عمر به انجام رسیدیم ۴
بسیار طپیدن ندهد فایده در خاک
تسلیم چو گشتیم به آرام رسیدیم ۵
بیبهره از آن زلف نشد گردن قصاب
ما نیز به یک حلقه از این دام رسیدیم ۶
از سایه تیغت به سرانجام رسیدیم ۱
خواندیم چو لوح سر خاک شهدا را
بر مطلب بیمهری ایام رسیدیم ۲
روزی که برون آمده از بیضه شوقت
پر نازده اول به سر دام رسیدیم ۳
در عشق تو گشتیم دمی گرم که چون صبح
از یک نفس عمر به انجام رسیدیم ۴
بسیار طپیدن ندهد فایده در خاک
تسلیم چو گشتیم به آرام رسیدیم ۵
بیبهره از آن زلف نشد گردن قصاب
ما نیز به یک حلقه از این دام رسیدیم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۱ - بر میان تاری ز زلف یار میخواهد دلم
گوهر بعدی:شماره ۲۴۳ - شبی ای مه به پابوست رسیدن آرزو دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.