شماره ۲۴۷ - ای ز آتش حسن تو شبستان وفا گرم

ای ز آتش حسن تو شبستان وفا گرم
وز شعله رخستار تو هنگامه ما گرم ۱

ترسم ز لطافت شود از رنگ به رنگی
بسیار گل روی تو را کرده حیا گرم ۲

چون شمع برافروخته از وی بچکد موم
از عکس تو شد آینه را بس که قفا گرم ۳

از مردمکم دیده بد دور که امروز
آمد به نظر تیر توام نام خدا گرم ۴

نگذاشت که از آتش عشق تو شود سرد
برداشت ز جا پیکرم از خاک هما گرم ۵

چون پای تو رنگین شود از دیده خون‌بار
دیگر نشود رونق بازار حنا گرم ۶

بر مشت حنا پا مزن ای شوخ که قصاب
کرده به سر آتش سوزان تو جا گرم ۷