هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق انسانی مانند غم، اندوه و آرزوهای برآورده نشده می‌پردازد. شاعر از گریستن بر حال خود و آینده، یادآوری عشق و زیبایی‌های از دست رفته، و تضاد بین جلوه‌گری و اندوه سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌ای به محدودیت‌های زندگی و آرزوی آزادی دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، پرداختن به موضوعاتی مانند اندوه و محدودیت‌های زندگی نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۲۶۵ - خوش عشرتی است با دل دانا گریستن

خوش عشرتی است با دل دانا گریستن
بر کشت خویش در دل شب‌ها گریستن ۱

بر حال خود به درگه او پیش‌بینی‌ای است
امروز در مصیبت فردا گریستن ۲

باید به پای سرو چمن با صد آرزو
رفتن به یاد آن قد رعنا گریستن ۳

تو سرو جویباری و ما ابر نوبهار
از توست جلوه کردن و از ما گریستن ۴

در مجلسی که جای کند در کف تو جام
خون باید از نشاط چو مینا گریستن ۵

قصاب تنگنای قفسر سیر گوشه‌ای است
تا کی توان به دامن صحرا گریستن ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۶۴ - عمری است سراسر که به آزار منم من
گوهر بعدی:شماره ۲۶۶ - کی شود معلوم هر بیگانه‌ شرح حال من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.