هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با زبانی نمادین و پر از تصاویر شاعرانه، به موضوعاتی مانند عشق، زیبایی، فنا و بخشش می‌پردازد. شاعر از معشوق می‌خواهد که با لبخندش زندگی‌بخش باشد، از زیبایی‌اش باج بگیرد و در نهایت، با نگاهی لطف‌آمیز، او را مورد توجه قرار دهد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از نمادها و استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۲۶۷ - سرکن سخن از آن لب و دفع ممات کن

سرکن سخن از آن لب و دفع ممات کن
خون‌ها ز رشگ بر دل آب حیات کن ۱

از یک تبسم شکرین مغز پسته را
بنما ز لطف و باز همان در نبات کن ۲

بهر خراج حسن ز ما نقد جان بگیر
آنگاه خط برآور و پشت برات کن ۳

از شش جهت به لشگر غم بند آر راه
رخ برفروز و شاه در این عرصه مات کن ۴

بنشین دمی فدای تو گردم به دیده‌ام
یک ره نظر به من ز ره التفات کن ۵

قصاب مستحق تماشای حسن تو است
بنما جمال خویش و حساب زکات کن ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۶۶ - کی شود معلوم هر بیگانه‌ شرح حال من
گوهر بعدی:شماره ۲۶۸ - شوی هرجا دچار چشمش اظهار محبت کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.