هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با زبانی نمادین و پر از تصاویر شاعرانه، به موضوعاتی مانند عشق، زیبایی، فنا و بخشش میپردازد. شاعر از معشوق میخواهد که با لبخندش زندگیبخش باشد، از زیباییاش باج بگیرد و در نهایت، با نگاهی لطفآمیز، او را مورد توجه قرار دهد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۲۶۷ - سرکن سخن از آن لب و دفع ممات کن
سرکن سخن از آن لب و دفع ممات کن
خونها ز رشگ بر دل آب حیات کن ۱
از یک تبسم شکرین مغز پسته را
بنما ز لطف و باز همان در نبات کن ۲
بهر خراج حسن ز ما نقد جان بگیر
آنگاه خط برآور و پشت برات کن ۳
از شش جهت به لشگر غم بند آر راه
رخ برفروز و شاه در این عرصه مات کن ۴
بنشین دمی فدای تو گردم به دیدهام
یک ره نظر به من ز ره التفات کن ۵
قصاب مستحق تماشای حسن تو است
بنما جمال خویش و حساب زکات کن ۶
خونها ز رشگ بر دل آب حیات کن ۱
از یک تبسم شکرین مغز پسته را
بنما ز لطف و باز همان در نبات کن ۲
بهر خراج حسن ز ما نقد جان بگیر
آنگاه خط برآور و پشت برات کن ۳
از شش جهت به لشگر غم بند آر راه
رخ برفروز و شاه در این عرصه مات کن ۴
بنشین دمی فدای تو گردم به دیدهام
یک ره نظر به من ز ره التفات کن ۵
قصاب مستحق تماشای حسن تو است
بنما جمال خویش و حساب زکات کن ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۶ - کی شود معلوم هر بیگانه شرح حال من
گوهر بعدی:شماره ۲۶۸ - شوی هرجا دچار چشمش اظهار محبت کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.