هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از حافظ، با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، به توصیف معشوق و تأثیرات عمیق عشق بر شاعر می‌پردازد. شاعر معشوق را به عناصر مختلفی مانند می، میخانه، ساقی، پیمانه، مسجد، بتخانه، بلبل و پروانه تشبیه می‌کند و نشان می‌دهد که عشق او همه‌جانبه و فراگیر است. همچنین، شاعر از دیوانگی و عشق خود به معشوق سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۲۸۴ - ای نگه با نظرت هم می و هم میخانه

ای نگه با نظرت هم می و هم میخانه
گردش چشم تو هم ساقی و هم پیمانه ۱

هم مسلمان ز تو حاجت طلبد هم کافر
طاق ابروی تو هم مسجد و هم بتخانه ۲

نرگست با همه در آشتی و هم در جنگ
نگهت با همه هم محرم و هم بیگانه ۳

لب شیرین تو هم قوت بود هم یاقوت
خال گیرای تو هم دام بودم هم دانه ۴

گاه با وصل به سر می‌برد و گه با هجر
گاه آباد بود دل ز تو گه ویرانه ۵

تو گهی شمعی و گه گل چه عجب باشد اگر
که دهد دل به تو هم بلبل و هم پروانه ۶

گفت قصاب تو دیوانه شدی یا عاشق
ای به قربان تو هم عاشق و هم دیوانه ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۳ - منم در عاشقی هم‌طالع پروانه افتاده
گوهر بعدی:شماره ۲۸۵ - با صبر ساختم به وفا می‌برم پناه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.