هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به زیبایی از عشق و دلدادگی سخن میگوید. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند کعبه، طوف، ابرو، گیسو و نسیم سحر، احساسات عمیق خود را نسبت به معشوق بیان میکند. او از درد فراق و نرسیدن به وصال معشوق مینالد و در عین حال، به زیباییهای معشوق و تأثیر آن بر خود اشاره میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از برخی استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل داشته باشد.
شماره ۲۹۹ - میکنم کعبه صفت طوف سر کوی کسی
میکنم کعبه صفت طوف سر کوی کسی
برده از راه دلم را خم ابروی کسی ۱
ای نسیم سحر امروز به خود میبالی
مگر افتاده رهت بر خم گیسوی کسی ۲
سامری کاین همه در سحر به خود میبالید
برنخورده است به یک نرگس جادوی کسی ۳
ای شب از تیرگی خویش مزن لاف گزاف
ظلمت آن است که من دیدهام از موی کسی ۴
ای صبا عطر فشانی ز کجا میآیی
بیخودم ساز گر آوردهای از بوی کسی ۵
کی توانم که به دامان زنمش دست وصال
من که رو سوی کسی دارم و او سوی کسی ۶
باخبر باش از این طایفه آخر قصاب
میشوی کشته ز تیغ خم ابروی کسی ۷
برده از راه دلم را خم ابروی کسی ۱
ای نسیم سحر امروز به خود میبالی
مگر افتاده رهت بر خم گیسوی کسی ۲
سامری کاین همه در سحر به خود میبالید
برنخورده است به یک نرگس جادوی کسی ۳
ای شب از تیرگی خویش مزن لاف گزاف
ظلمت آن است که من دیدهام از موی کسی ۴
ای صبا عطر فشانی ز کجا میآیی
بیخودم ساز گر آوردهای از بوی کسی ۵
کی توانم که به دامان زنمش دست وصال
من که رو سوی کسی دارم و او سوی کسی ۶
باخبر باش از این طایفه آخر قصاب
میشوی کشته ز تیغ خم ابروی کسی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۸ - جان من گر شدی از صحبت من سیر بگوی
گوهر بعدی:شماره ۳۰۰ - هرگز به کام دل ننشستیم روبهروی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.