هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق نافرجام و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. او از معشوقی سختدل و بیرحم یاد میکند که با رفتارش باعث آزار و اندوه شده است. شاعر با استفاده از تصاویر و استعارههای مختلف مانند «تیغ کینه»، «قصاب جان»، و «گریه در گلو» عمق درد و عشق خود را بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر مانند «تیغ کینه» و «قصاب جان» ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۳۰۰ - هرگز به کام دل ننشستیم روبهروی
هرگز به کام دل ننشستیم روبهروی
یک لحظه با وصال تو ای ترک تند خوی ۱
خضر آنقدر که داشت غم آب زندگی
داریم ما به شربت تیغ تو آرزوی ۲
بر چشم من خرام و زمانی قرار گیر
تا سروت آبخور شود از این کنار جوی ۳
چون طفل کند فهم ز تکرار درس عشق
دائم فتاده پیش توام گریه در گلوی ۴
با تیغ کینه چون رسد آن شوخ از غضب
قصاب جان فدا کن و از وی متاب روی ۵
یک لحظه با وصال تو ای ترک تند خوی ۱
خضر آنقدر که داشت غم آب زندگی
داریم ما به شربت تیغ تو آرزوی ۲
بر چشم من خرام و زمانی قرار گیر
تا سروت آبخور شود از این کنار جوی ۳
چون طفل کند فهم ز تکرار درس عشق
دائم فتاده پیش توام گریه در گلوی ۴
با تیغ کینه چون رسد آن شوخ از غضب
قصاب جان فدا کن و از وی متاب روی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۹ - میکنم کعبه صفت طوف سر کوی کسی
گوهر بعدی:شماره ۳۰۱ - ای مهر دلفروز گل روی کیستی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
