هوش مصنوعی:
این متن شعری است که درباره عشق، وفاداری، رنجهای عاشقی و امید به وصال معشوق صحبت میکند. شاعر از دردهای عشق میگوید اما همچنان دل به معشوق بسته و امیدوار است که تقدیر او را از معشوق جدا نکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آنها ممکن است برای سنین پایینتر دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و جدایی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۰ - هر کس که بعهد وفا نکند
هر کس که بعهد وفا نکند
پس دعوی صدق و صفا نکند ۱
عشق تو قرین بسی رنجست
رنجور تو فکر دوا نکند ۲
تلخی ز تو ای شیرین جهان
سهلست، ولیک خدا نکند ۳
با این همه بی سر و سامانی
دل جز کوی تو هوا نکند ۴
لعل نمکین ترا حقی است
تا کس نمکیده ادا نکند ۵
با غمزۀ تو دل غمزده ام
یک لحظه امید بقا نکند ۶
امید که دست مرا تقدیر
از دامن دوست جدا نکند ۷
تا مفتقر از تو رعایت دید
بیمی از فقر و فنا نکند ۸
پس دعوی صدق و صفا نکند ۱
عشق تو قرین بسی رنجست
رنجور تو فکر دوا نکند ۲
تلخی ز تو ای شیرین جهان
سهلست، ولیک خدا نکند ۳
با این همه بی سر و سامانی
دل جز کوی تو هوا نکند ۴
لعل نمکین ترا حقی است
تا کس نمکیده ادا نکند ۵
با غمزۀ تو دل غمزده ام
یک لحظه امید بقا نکند ۶
امید که دست مرا تقدیر
از دامن دوست جدا نکند ۷
تا مفتقر از تو رعایت دید
بیمی از فقر و فنا نکند ۸
وزن:
مستفعلتن مستفعلتن
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹ - تا نخل امیدم را تو بری
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - آن دل که بیاد شما نبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.