هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر عشق و وفای شاعر به معشوق است. او از زیبایی و جذابیت معشوق سخن میگوید و خود را فدای او میکند. شاعر همچنین از غم و رنج عشق شکایت دارد، اما در نهایت به لطف و بخشش معشوق امیدوار است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۶ - آن سینه که مهر تو مه دارد
آن سینه که مهر تو مه دارد
روزی چه شبان سیه دارد ۱
قربان وفای دلی گردم
کو جانب عشق نگه دارد ۲
اقلیم ملاحت را نازم
کامروزه بمثل توشه دارد ۳
جانم به فدای زنخدانی
کان یوسف حسن به چه دارد ۴
در حلقۀ زلف خم اندر خم
یک سلسله خیل و سپه دارد ۵
شاها دل غمزده ام گله ها
زان صاحب تاج و کله دارد ۶
هر چند که بنده گنهکارم
گر لطف کنی چه گنه دارد ۷
ای سرو سهی قد، مفتقرت
عمریست که چشم بره دارد ۸
روزی چه شبان سیه دارد ۱
قربان وفای دلی گردم
کو جانب عشق نگه دارد ۲
اقلیم ملاحت را نازم
کامروزه بمثل توشه دارد ۳
جانم به فدای زنخدانی
کان یوسف حسن به چه دارد ۴
در حلقۀ زلف خم اندر خم
یک سلسله خیل و سپه دارد ۵
شاها دل غمزده ام گله ها
زان صاحب تاج و کله دارد ۶
هر چند که بنده گنهکارم
گر لطف کنی چه گنه دارد ۷
ای سرو سهی قد، مفتقرت
عمریست که چشم بره دارد ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵ - افسوس که گوهر نفس نفیس
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - برقی از غمزۀ مستی زد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
