هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از درد عشق و دوری از معشوق میگوید. او خود را آواره، سرگشته و رنجور توصیف میکند و از آه سوزان دلش سخن میگوید. با وجود بیزاری از این وضعیت، همچنان نیازمند معشوق است و از آسیب زدن به خاطر نازکش میترسد. شاعر خود را مستمند و دیوانهوار عاشق معرفی میکند و این را سرمایه و ابزار زندگی خود میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانهی عمیق و احساسات پیچیده است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۳۴ - بخدا که ز غیر تو بیزارم
بخدا که ز غیر تو بیزارم
وز خویش همیشه در آزارم ۱
آوارۀ کوه و بیابانم
سرگشتۀ کوچه و بازارم ۲
چون مرغ شب آویزم همه شب
روزانه چه بلبل گلزارم ۳
در خرمن نه فلک آتش زد
یک شعله ز آه دل زارم ۴
رنجورم و باز مرنجانم
بیزارم و باز نیازارم ۵
آن خاطر نازک را ترسم
کز زاری خویش بیازارم ۶
من مفتقر سودا زده ام
اینست متاعم و ابزارم ۷
وز خویش همیشه در آزارم ۱
آوارۀ کوه و بیابانم
سرگشتۀ کوچه و بازارم ۲
چون مرغ شب آویزم همه شب
روزانه چه بلبل گلزارم ۳
در خرمن نه فلک آتش زد
یک شعله ز آه دل زارم ۴
رنجورم و باز مرنجانم
بیزارم و باز نیازارم ۵
آن خاطر نازک را ترسم
کز زاری خویش بیازارم ۶
من مفتقر سودا زده ام
اینست متاعم و ابزارم ۷
وزن:
مفعول مفاعلتن فعلن
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳ - از هر گل شور نروید گل
گوهر بعدی:شماره ۳۵ - آن دل که ز عشق چه غنچه شکفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
