شماره ۶۹ - آن یار لاله رو گر ما را نمی نوازد

آن یار لاله رو گر ما را نمی نوازد
سهلست، از چه ما را چون شمع می گدازد ۱

دل آب شد ز هجرش دیگر چسان بسوزد
امید وصل او نیست تا با غمش بسازد ۲

عمریست در نیازم در پای سرو نازم
تا کی نیاز آرم تا چند او بنازد ۳

غیر از نیازمندی از بندان نشاید
جانا تو نازنینی ناز از تو می برازد ۴

ای یکه تاز میدان در عرصۀ ملاحت
آهسته تا که عاش جان در رهت ببازد ۵

ترسم ز گرد راهت هم کس نشان نیابد
ور چون سمند گردون اندر پیت بتازد ۶

گر مفتقر دهد جان در پای نازنینت
سر تا به اوج کیوان از شوق بر فرازد ۷