شماره ۸۳ - گفتم چه دیدم آن رخ و آن زلف تابدار:

گفتم چه دیدم آن رخ و آن زلف تابدار:
«آمنت بالذی خلق اللیل و النهار» ۱

از طور کوی دوست سنا برق روی دوست
آمد چنان به جلوه که «آنست منه نار» ۲

هر دیده ای چه شمع دل افروز اشک ریز
هر سینه ای ز داغ جهانسوز لاله زار ۳

از عاشقان نوای «انا الحق» بر آسمان
می زد علم اگر که نمی بود بیم دار ۴

با قبۀ جلال وی این نه رواق را
در دیدۀ کمال چه قدر است و اعتبار ۵

تا خم شد آسمان که شود حلقۀ درش
از مهر و مه نهاد به سر تاج افتخار ۶

یک تار از دو طرۀ او را بباد داد
باد صبا و روز مرا تیره کرد و تار ۷

با چین او کسی نبرد نام ملک چین
تاری از او قلم زده بر خطۀ تتار ۸

بالا بلند او گذری کرد از چمن
آب از دو دیده کرد روان سرو جویبار ۹

نخل شکر برش که ز شیرین گرفته تاج
فرهادوار کرده مرا کوه غم ببار ۱۰

زد مفتقر بیاد تو ای دوست این رقم
شاید به روزگار بماند به یادگار ۱۱